کودک فلسطینی در خانه سرگرم بازی با اسباب بازی هایش نیست زیرا که خانه ای از شر آتش دشمن باقی نمانده یا آغوش گرما بخش پدر و مادر دیگر آنجا نیست. کودک مظلوم غزه و فلسطین خوب می‌دانید گلوله و آتش چه اندازه بی رحم است و دوام آوردن در مقابل آن چقدر دشوار و باید با شانه‌های کوچک خود، قوی باشد تا بسازد روزگاری که اشکش از سر شوق صورتش را بخیساند و بازی را در سرزمین امن خود از سر گیرد. این محقق نمی‌شود مگر آنکه همه عدالت جویان و حامیان صلح دست به دست هم دهند و در مقابله با این ظلم بی پایان بایستند. حمایت از کودک فلسطینی دین و مذهب و نژاد و کشور نمی شناسد و آیینی به نام انسانیت است که اینجا حرف اول را می‌گوید.

اشک و خون و زخم و درد…..کلماتی که خلاصه ای از زندگی کودک فلسطینی است که بیش از در حدود شصت سال است که بزرگسالان و کودکان فلسطینی از جنگی نقشی در آغاز آن نداشتند رنج می برد و در طی آن همه انواع رنج و بدبختی را سپری کرده است. آنها در این جنگ نابرابر، در مقابل آتش و گلوله و تانک هیچ چیزی جز سنگ بر دوش ندارد، و این بزرگترین قیامی که بشریت تا به حال در برابر یک قدرت اشغالگر در طول دوران خود شاهد بوده است. این کودک که در چادر زندگی می کرد و به دنیا آمده بود، عادت به سیری نداشت و طعم تلخ از دست دادن عزیزان و خانواده اش را در تهاجمات مستمر اشغالگران چشید و خانه کوچکش را دید که توسط بولدوزر اشغالی ویران شده بود و مقررات منع آمد و شد مانع شد. با رسیدن به مدرسه و گلوله‌های سربازان بهترین دوستانش را از او ربودند، این کودک با وجود این همه غم و درد هنوز هم دوران کودکی‌اش را پشت سر می‌گذارد، او همچنان آرزوی زندگی کودکی خود را مانند همه بچه‌های دنیا دارد. به امید روزی که جنگ و خونریزی در هیچ گوشه‌ای از این جهان پهناور نباشد.

برخیز، کدام خفته‌ای بیدار است

ای خواب‌دلانِ ساحلِ آرامش!            

یک شهرِ شکسته آن‌ورِ دیوار است

این قافله قصدِ دودمانت دارند             

نیرنگ برای آسمانت دارند

امشب شبِ جشن است و خدایانِ جهان       

صد نقشه برای کودکانت دارند

این قوم به انجماد دادند تو را      

سرمایۀ غم زیاد دادند تو را

آنان‌که چو بید از تو می‌لرزیدند      

ای شمع! به دستِ باد دادند تو را

از خاکِ خودت محافظت کن، غزّه!   

از این‌همه گل مراقبت کن، غزّه!

تا لحظۀ زیبای شکفتن در خون   

با جان و تنت مقاومت کن، غزّه!

ای کاش دوباره عشق آغاز شود   

تا بار دگر غزّه سرافراز شود

صدها غزل نگفته دارند، اگر     

فرامرز عرب‌عامري

این خاک چقدر مرد مجنون دارد

یک روز مترسک به زمین خواهد خورد

در مزرعه‌اي که بوی زیتون دارد

این حدس و گمان که آخرش باور شد

در قلب سیاه‌جامگان خنجر شد

غزه، آتش، غرور، آدم‌ها، مرگ

زیباتر از این نمي‌شود پرپر شد

آیا کلمات قادر به توصیف آنچه برشما می گذرد هستند؟

چگونه شب سر بر بالین بگذارم و به خواب روم در حالی که شما وحشت زده در گوشه ای از خانه نشسته اید و هر لحظه انتظار انفجار موشک را می کشید.

چگونه قلب کوچکتان تاب این همه ترس و اضطراب را دارد؟

ای تو مادر! چه بر تو می گذرد زمانی که جنازه فرزند آغشته به خونت را در آغوش همسرت می بینی؟

و تو ای پدر !چگونه دستانت توان جمع کردن تکه پاره های بدن فرزند کوچکت را از زیر آوار دارد؟

درود بر تو ای کودک شهید

درود بر تو ای مادر صبور

درود بر تو ای پدر دلیر